Remove this ad
avatar

kokkines

Παλιά καραβάνα

Posts: 498

Lead

Oct 17 09 1:08 PM

Tags : :

Πέμπτη Εποχή: Είναι όμορφες οι γυναίκες όταν ιδρώνουν

Ποιος e-ίσαι;

Δυνατός λεσβιακός λόγος που δεν χαρίζεται ούτε στις μικρές ούτε στις μεγάλες, ενώ κλείνει το μάτι στους γκέι άντρες: ανατέλλει η Πέμπτη Εποχή

Συνέντευξη στα κορίτσια του Freedom Island

Η πέμπτη εποχή μας συστήνεται ως μια γυναίκα που ερωτεύεται γυναίκες. Μία σαραντάρα λεσβία δασκάλα στην Αθήνα που τολμάει να ζει και να ερωτεύεται με τον τρόπο που θέλει και της αρέσει, που κοντράρεται με τα στερεότυπα των λεσβιών, που γουστάρει την παρέα των αντρών. Σε πείσμα των καιρών στις τέσσερις εποχές χωράει και μία ακόμη.

«Πέμπτη εποχή. Κυλάει χωρίς περίσκεψιν, χωρίς αιδώ. Γυναίκα που ερωτεύεται γυναίκες...» Σε τι διαφέρει η πέμπτη εποχή από τις τέσσερις γνωστές;

Όταν μαθαίνουμε τις εποχές από μικρά, πάντα σχεδόν η σειρά έχει ως εξής: άνοιξη, καλοκαίρι, φθινόπωρο, χειμώνας. Καθεμιά τους προσδιορίζεται από τις εναλλαγές της φύσης. Ανάμεσά τους το ίδιο αυθαίρετα βασιλεύει η εναλλαγή των συναισθημάτων και των επιθυμιών μας. Πανταχού παρούσα, η Πέμπτη εποχή, είναι η εποχή της ανθρώπινης φύσης.

Κομματάκια από ποιήματα πασπαλίζουν το μπλογκ σου.

Κομματάκια από ποιήματα πασπαλίζουν τη ζωή μου. Όπου η πλειονότης αντλεί επιχειρήματα από τη λογική, την πείρα ή τις επιστήμες εγώ δίνω ή παίρνω απαντήσεις μέσα από στίχους. Ό,τι μου κάνει μια γυναίκα στο κρεβάτι, όταν είμαι ερωτευμένη, μου κάνει η ποίηση στο μυαλό. (Όχι δε μου το γαμάει, καλές μου ή, αν το πραγματοποιεί, το κάνει με «την καλή έννοια».) Τον έρωτα, τη θάλασσα, το φως, την καλοσύνη, τις γυναίκες, τις αξίες, όλα τα βλέπω αλλιώς ως κοινωνός της ποίησης.

Στα 7 χρόνια που λείπω από το Βόλο ή κάτι έχει το νερό και πολλαπλασιάστηκαν οι τζιβιτζιλούδες ή τώρα πια δεν κρύβονται.

Γιατί μπλογκάρεις; Πώς και πόσο σε έχει επηρεάσει μέχρι σήμερα;

Το μπλογκ αρχικά αποτελούσε κάτι σαν ημερολόγιο μιας σχέσης. Από το Φλεβάρη και δώθε γράφω για μένα μόνο. Σκέψεις, εμπειρίες, φόβοι, τα πάντα κεκαλυμμένα πίσω από την ανωνυμία και διανθισμένα με λίγη δόση χιούμορ. Διαπίστωσα με έκπληξη πως κάποιοι το διαβάζουν και περνάνε καλά μαζί μου. Γράφω όπως τα λέμε με τις φίλες μας. Στις φίλες μου δε λέω αιδοίο. Λέω μουνί. Ίσως αυτό να αρέσει.

Είσαι εκπαιδευτικός. Έχεις εργαστεί τόσο στην επαρχία όσο και στην Αθήνα. Ήσουν/είσαι out στους συναδέλφους σου; Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι να είσαι ομοφυλόφιλος εκπαιδευτικός στο ελληνικό σχολείο;

Είναι δύσκολο να είσαι out στους συναδέλφους. Οι δάσκαλοι δε διακρίνονται ως ανοιχτόμυαλοι κι οι περισσότεροι που γνωρίζω είναι φοβικοί με το θέμα. Ενδιαφέροντα περιστατικά; Στα Μέγαρα το 2003 κάναμε παρέα μια λεσβία (εγώ), δύο γκέι άντρες και μια str8 γυναίκα. Κανείς δε μιλούσε ευθέως. Η str8 ψάχνοντας εναγωνίως για γαμπρό, τα έριχνε εναλλάξ στα δύο αγόρια! Ήμασταν τρεις θεατρίνοι και μια άσχετη! Δεν είναι τραγικό;

Στη Λήμνο συγκατοικούσα με str8 συναδέλφισσα, η μόνη που ήξερε, αναγκαστικά, γιατί έφερνα γυναίκες σπίτι. Ήταν αποθεωτικές οι δήθεν υστερικές κλάψες της: «Σ' ένα νησί με 7 χιλιάδες φαντάρους, εσύ πώς βρίσκεις και πηδιέσαι κι εγώ μένω αγάμητη, μωρή;» Σίγουρα σε όσους βρήκα το θάρρος και το είπα, δεν είχαν θέμα.

Οι νεότερες λεσβίες διεκδικούν αυτό που γουστάρουν δίχως αναστολές και αναβλητικότητα.

«Τα αγοράκια παίζουν με κούκλες. Τα κοριτσάκια παίζουν ποδόσφαιρο». Κατά πόσο το σχολείο αποθαρρύνει «αποκλίνουσες» συμπεριφορές με βάση το φύλο;

Τα παιδιά έρχονται στο σχολείο με προκαθορισμένο από την οικογένεια το κοινωνικό φύλο. Δεν έχω ακούσει ακόμη αγόρι να λέει «θέλω να γίνω νηπιαγωγός». Στα σχολεία τα κοριτσάκια παίζουν ποδόσφαιρο και τα ενθαρρύνουμε. Το ζητά το πρόγραμμα άλλωστε. Το σχολείο, ως φορέας, δεν αποθαρρύνει ούτε επιδοκιμάζει τέτοιες συμπεριφορές. Τα βιβλία έχουν πλέον κι αλλοδαπούς ως ήρωες και «ο μπαμπάς μαγειρεύει γιατί η μαμά εργάζεται».

Ορισμένοι δάσκαλοι ως μονάδες κάνουν το λάθος να λειτουργούν είτε ρατσιστικά είτε ομοφοβικά, κι όχι απαραίτητα οι γηραιοί. Στα χρόνια υπηρεσίας μου δεν έχω απογοητευτεί τόσο από το σύστημα (που ναι, έχει στεγανά) όσο από μας τους ίδιους. Πάντως τα πράγματα αλλάζουν. Οι μαθητές πια σπανίως κοροϊδεύουν τον Άλκη που «μιλάει σαν κορίτσι» ή τη Λένα «που είναι αγοροκόριτσο». Τα παιδιά θα μας προσαρμόσουν, υποθέτω, στη σύγχρονη πραγματικότητα.

Το 10% προσπαθεί μέσα στο φόρουμ του να δημιουργήσει μια ομάδα ανταλλαγής απόψεων και αλληλοϋποστήριξης εκπαιδευτικών σε θέματα ομοφοβίας. Πώς βρίσκεις αυτή την ιδέα;

Οι εκπαιδευτικοί έχουν ανάγκη ενημέρωσης και αλληλοϋποστήριξης σε θέματα ομοφοβίας. Τόσο για να αντιμετωπίζουμε θέματα που αφορούν εμάς τους ομοφυλόφιλους δασκάλους ως θύματα του φαινομένου, όσο και για να μπορούμε να στηρίζουμε γονείς ή παιδιά, που γίνονται αντικείμενο χλεύης.

Πρόπερσι που πρωτοήρθα στην Αθήνα, λεσβία μητέρα μαθητή μου, που συζούσε με τη φίλη της, ήταν στο στόχαστρο «ομαλής» συναδέλφου, που θεωρούσε πως αδίκως ασχολιόμουν με το παιδί, «γιατί είναι χαμένο από χέρι αφού ζει με δυο ανώμαλες γυναίκες». Εκείνη την περίοδο ειλικρινά θα ήταν για μένα σπουδαίος αρωγός ένα τέτοιο φόρουμ. Επίσης, τώρα που τα παιδιά μπαίνουν νωρίτερα στην εφηβεία, κάποια ψιλοεκδηλώνονται, ειδικά τα αγόρια, και οι γονείς τους τα καταπιέζουν προσπαθώντας να τα βάλουν στο «σωστό δρόμο». Φτιάξτε το φόρουμ κι είμαστε εδώ για να το ενισχύσουμε.

42 χρόνια λεσβία, ξέρεις από γυναίκες. Βλέπεις διαφορές στις «μικρές» σε σχέση με τις «παλιές»;

Λοιπόν, ας αρχίσω από τις νεότερες, μιας κι αυτές ξέρω καλύτερα: Διεκδικούν αυτό που γουστάρουν δίχως αναστολές και αναβλητικότητα. Μετράνε σεξουαλικές εμπειρίες, όχι 2-3 σχέσεις. Δεν κολλάνε πολύ στις πρώην και δεν είναι τόσο πιστές όσο οι μεγάλες, όταν κάνουν σχέση. Μιλούν πολύ για έρωτες κι αγάπη, αλλά εκ πείρας διαπιστώνω πως, δεν αλλάζουν εύκολα τους όρους ζωής τους για την αγαπημένη τους. Λειτουργούν με μια νεοσυντηρητική συμπεριφορά. Δηλαδή «οκ, σ' αγαπάω, αλλά προέχει η οικογένεια κι η καριέρα». Α, και το έχουν όλες ξυρισμένο εντελώς - άσχετο αλλά ντοκουμέντο!

Οι μεγάλες που έχω γνωρίσει είναι «τα ζώα μου αργά». Ωστόσο είναι πιο συνειδητοποιημένες στις διεκδικήσεις και τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων. Σίγουρα είναι ανά πάσα στιγμή έτοιμες σαν ερωτευτούν να κάνουν τα πάντα για την καλή τους και δεν είναι τόσο ατομίστριες. Υποκειμενικά όλα αυτά βέβαια.

Μόνο άντρας μπορεί να σε καταλάβει όταν του λες: «δεν είμαι ερωτευμένη ούτε έχω κοινά αλλά τραβιέμαι με εκείνη γιατί πηδάει ωραία».

Επιμένουμε στην ηλικία: έγιναν πιο εύκολα ή πιο δύσκολα ή και τα δύο τα πράγματα για σένα ως λεσβία καθώς μεγαλώνεις;

Σαφέστερα κι έγιναν ευκολότερα. Αφενός διότι άλλαξαν οι κοινωνικές συνθήκες (internet, lesbian bars, μεγαλύτερη ανοχή) κι αφετέρου, δε διστάζω πια να αποδέχομαι τις επιθυμίες μου. Αλίμονο. Όπως έλεγα σε ένα φίλο τον Ιούλιο, «βρε συ, στα 7 χρόνια που λείπω από το Βόλο ή κάτι έχει το νερό και πολλαπλασιάστηκαν οι τζιβιτζιλούδες ή τώρα πια δεν κρύβονται».

Ως γυναίκα που μεγαλώνει, μια ψιλοκρισούλα και τις ανασφάλειές μου μια χαρά τις περνάω και τις απολαμβάνω! Λέω στα 45 να κάνω και το πρώτο μου face lifting. Μα οι μικρές που προτιμώ διαφωνούν γιατί οι ρυτίδες, λένε, προσδίδουν γοητεία. Σκέφτεστε αν το κάνω, να ερωτευτώ σφόδρα καμιά 20αρα και να με απορρίψει, γιατί δείχνω πολύ νέα;

Ποια στερεότυπα για τις λεσβίες γουστάρεις; Ποια σε συφιλιάζουν;

Στερεότυπα που γουστάρω: Οι λεσβίες ταξιδεύουν και διαβάζουν περισσότερο. Είναι καλές επαγγελματίες και φιλόδοξες. Όταν γνωρίζονται στο χρόνο πάνω πιάνουν σπίτι και αποκτούν παιδί. Είναι πιστές στη σχέση τους. Είναι ελεύθερες κι ανεξάρτητες από μικρές. Όλες οι μπασκετμπολίστριες είναι λεσβίες και στα αποδυτήρια γίνεται της Πόπης! Οδηγούν μηχανές μεγάλου κυβισμού και στρίβουν καπνό. Φορούν αντρικό άρωμα.

Με συφιλιάζουν: Οι λεσβίες όλες αντροφέρνουν. Δεν κάνουν για μάνες και δεν ανέχονται τα παιδιά. Δεν είναι όμορφες και, επειδή τις απορρίπτουν οι άντρες, τη βρίσκουν μεταξύ τους. Δεν προσέχουν τον εαυτό τους κι είναι όλες χοντρές με κοντά μαλλιά και μπάσα φωνή. Μόλις μπει ο Αύγουστος τα μαζεύουν κι αναχωρούν ανυπερθέτως για Ερεσό.

«Οι λεσβίες όταν ερωτεύονται αφιερώνουν το Μονόγραμμα του Ελύτη και όταν χωρίζουν λεσβαλαντώνουν με καψουροτράγουδα» Στερεότυπο ή πραγματικότητα;

Όταν ερωτεύομαι διαβάζω κι αφιερώνω ό,τι και δίχως να είμαι ερωτευμένη: Ελύτη, Λειβαδίτη, Πατρίκιο, Ρίτσο, Καβάφη. Όταν χωρίζω, ακούω πάντα ροκ και ποπ. Καψουροτράγουδα ποτέ, γιατί βγάζω σπυράκια και δεν είναι της ηλικίας μου πια η ακμή. Πρόκειται για στερεότυπο. Αφορά συμπεριφορές και προτιμήσεις που δεν έχουν να κάνουν με τον σεξουαλικό προσανατολισμό. Τα καψουροτράγουδα ή τα ακούς ή όχι. Δε σου προκύπτουν ξαφνικά κι απότομα μια ωραία πρωία.

Έχεις γκέι άντρες φίλους. Γιατί; Μας χωρίζει μέγα χάσμα; Πού συναντιόμαστε και πού διαφοροποιούμαστε;

Δεν έχω καμία αμφιβολία, πως οι γκέι άντρες είναι απαλλαγμένοι από ταμπού που χαρακτηρίζουν εμάς. Δε διστάζουν να μιλήσουν για την ξεπέτα της χτεσινής βραδιάς. Πόσες γυναίκες το ομολογούμε; Ενώ το κάνουμε. Κι ας παριστάνουμε τις αυστηρά μονογαμικές. Έπειτα ανάμεσα σε δυο αγόρια που έχουν σχέση, μπορεί να συνυπάρχει ως φίλος κι ο πρώην του ενός, χωρίς απαραίτητα να τρέχει κάτι. Γνωρίζετε πολλές λεσβίες να το κάνουν αυτό;

Νομίζω πως νιώθω πιο καλά μιλώντας με άντρες για τις εμπειρίες μου με γυναίκες, γιατί δε με κράζουν όπως οι λεσβίες. Μόνο άντρας μπορεί να σε καταλάβει όταν του λες: «δεν είμαι ερωτευμένη ούτε έχω κοινά αλλά τραβιέμαι με εκείνη γιατί πηδάει ωραία». Οι λεσβίες στην πλειονότητά τους δηλώνουν πως θέλουν «σεξ με αίσθημα». Αυτά φυσικά αφορούν τα άτομα που έχω γνωρίσει εγώ και δεν αντικατοπτρίζουν το σύνολο ούτε αντρών ούτε γυναικών.

Τα πράγματα αλλάζουν. Οι μαθητές πια σπανίως κοροϊδεύουν τον Άλκη που «μιλάει σαν κορίτσι» ή τη «Λένα που είναι αγοροκόριτσο».

Φέτος έλαβες μέρος στο Pride για πρώτη φορά. Γιατί; Πιστεύεις ότι εκδηλώσεις όπως το Pride βοηθούν τις διεκδικήσεις της LGBTQ κοινότητας κι αν ναι, με ποιον τρόπο;

Πήρα μέρος στο pride φέτος γιατί το ήθελα πραγματικά. Όχι από περιέργεια ή για να δω δικές μας, μα για να τραγουδήσω, να χορέψω και να φωνάξω δίχως να κρύβομαι. Δε βοήθησα στη διεξαγωγή του, πράγμα που σκοπεύω να κάνω του χρόνου. Σε μια Αθήνα τεσσάρων εκατομμυρίων, οι πέντε χιλιάδες παρελαύνοντες θεωρήθηκαν επιτυχία. Ειδικά για μένα που ήρθα από επαρχία δεν είχα ξαναδεί τόσο κόσμο μαζεμένο. Θέλω να δω κάποια στιγμή τη πλατεία Συντάγματος να βουλιάζει από εκατοντάδες χιλιάδες ομοφυλόφιλους και τον δήμαρχο της πόλης να χαιρετίζει την εκδήλωση. Ναι, το pride βοηθά στις διεκδικήσεις της κοινότητας. Μαζί με μένα άλλοι τρεις από την παρέα ήταν για πρώτη φορά εκεί. Αν ήμασταν όσοι δάσκαλοι, καθηγητές, αστυνομικοί, επιστήμονες, δημόσιοι υπάλληλοι, καλλιτέχνες, στρατιωτικοί ξέρω προσωπικά, τα αιτήματα των ομοφυλόφιλων θα εισακούγονταν, θαρρώ, ευκολότερα.

http://www.10percent.gr/periodiko/teyxos27/1394-2009-09-25-14-33-50.html

Ιερό και μέκκα ...

Quote    Reply   
Remove this ad
Remove this ad
avatar

risko

Τίποτα δεν πέφτει κάτω

Posts: 602

#1 [url]

Nov 8 09 8:35 AM

Σάββατο, 07 Νοεμβρίου 2009

ασήμαντη καθημερινότητα και... κοσμήματα

Πολλά και διάφορα κόσμησαν τη βδομάδα που πέρασε
σε βαθμό που να μην αντιλαμβάνομαι , πόσο γρήγορα
περνούν οι μέρες. Μακάρι όμως έτσι να διαβαίνουν γοργά,
για να φύγει γρήγορα ο ελεεινός χειμώνας που με πνίγει.
Δεν είχα όρεξη για διάβασμα κι έχω’ κολλήσει ‘ με το
γράψιμο σε ένα σημείο. Όταν το παθαίνω αυτό χρειάζομαι
‘σκόρπισμα’. Νέα πρόσωπα ,νέα ακούσματα , καινούργιες
εικόνες και ‘σκόρπισμα’ , για να ξαναγεμίσω.
-Την Κυριακή γνωρίστηκα από κοντά μετά από κάτι μέρες
τηλεφωνικής επαφής με ένα γλυκύτατο πλάσμα εικοσιενός
Απρίληδων . Είδαμε μαζί στην τηλεόραση την ‘’πολίτικη
κουζίνα’’ και φάγαμε την απαισιότερη καρμπονάρα, που
έχω μαγειρέψει. Δεν ξέρω αν είναι εκ φύσεως υπερκινητική
ή αν είχε αμηχανία πάντως κόντεψε να διαλύσει το
μικρο-σύμπαν μου στο πέρασμά της. Είναι από τις υπάρξεις που
μου γεννούν από το πρώτο κοίταγμα την όρεξη να την αρπάξω
και να τη σφίξω αγκαλιά .Όχι κατ’ ανάγκην ερωτικά .Απλά
νιώθω μια παράλογη οικειότητα κι εμπιστοσύνη λες και την
ξέρω χρόνια. Ούτε με άτομα που έχω κοιμηθεί μαζί τους δε μου
συμβαίνει αυτό. Εκπέμπει μια γλύκα απαράμιλλη , έχει πολλά
ενδιαφέροντα και γελάει .Αχ Θεέ μου , ναι, ξέρει να γελάει .
Ξέρει και τον Άντυ Γουόρχωλ , παραδόξως, αλλά άσχετο.
- Την Τετάρτη δεν είχα σχολείο . Συνέλευση κι εκλογές στο
σύλλογο δασκάλων. Η αριστερά αθροιστικά πήρε 80% και
αυτό είναι καλό αποτέλεσμα για περιοχές όπως
Γλυφάδα-Βούλα-Βουλιαγμένη. Το μεσημέρι βρέθηκα με την
ξανθιά λέαινα που με συνεπήρε ερωτικά για 2 βδομάδες
τον προηγούμενο μήνα κι ήθελε ‘’σχέση’’. Το πρόσχημα ήταν
τα καλτσάκια μου ,που ήθελε να μου τα επιστρέψει. Διαπίστωσα
εμπράκτως και κατά συρροήν γι άλλη μια φορά, πως
είναι- ή είμαστε οι δυο μας –φωτιά και μπαρούτι στο κρεβάτι.
Μετά τίποτα. Απλά δεν έχουμε να πούμε κάτι.
Κάποια στιγμή στο σεξ μου είπε πως ‘’καμια άλλη
γυναίκα δεν την έκανε να νιώσει έτσι’’ ή κάτι τέτοιο. Μακάρι
να αρκούσε αυτό όμως. Τελικά ,όσο όμορφο κι αν είναι το
ερωτικό σμίξιμο, όσο δυναμίτης κι αν είναι μια γυναίκα ,αν δεν
έχει χιούμορ, αν δεν επικοινωνώ, αν δε με εξιτάρει εγκεφαλικά ,
είναι πουκάμισο αδειανό. Το φοράω , λερώνει , το πετάω.
- Χτες βράδυ ήθελα σινεμά μα δεν ευδοκίμησε η επιθυμία μου.
Έκατσα σπίτι κι άνοιξα ένα βιβλίο από μήνες μισοδιαβασμένο.
Μηδέν συγκέντρωση. Με έδιωχναν οι λέξεις . Με έτρωγε το
σαράκι . Ήθελα συντροφιά. Όχι ερωτική. Γυναικεία όμως.
Άνοιξα την ‘αιτία του κακού ‘. Μπήκα στο lesbian.gr . Ήταν
η ώρα μεσάνυχτα περίπου . Μίλησα με μία κοπελιά και σε 5
λεπτά ζήτησα το τηλέφωνό της.
- Δε δίνω τον αριθμό μου με τόση ευκολία, μου είπε.
-Καλά δώστον με δυσκολία , αλλά γρήγορα , γιατί βαριέμαι
να πληκτρολογώ.
Σε 2 λεπτά μιλάγαμε στο τηλέφωνο και σε μισή ώρα ήμασταν
στο σαλόνι μου πίνοντας και μιλώντας για ταξίδια . Πανέξυπνη
και φευγάτη η γειτόνισσα. Και για τα 23 της πολυταξιδεμένη.
(Κάποια έρευνα πρέπει να εκπονηθεί παρεμπιπτόντως στη Γλυφάδα,
γιατί δε μπορεί, το νερό κάτι θα έχει και παράγει ο τόπος τόσες
λεσβίες οικονομολόγες.) Μου έδειξε τα 5 - ή έξι - τατουάζ της .
Ναι είχε και στο …επίμαχο σημείο κάτι σαν πεταλούδα. Όχι ,
δεν συνέβη κάτι μεταξύ μας. Απλά μου έδειξε τα βυζάκια και το
μουνάκι της το κορίτσι. Τι άλλο πιο κοινότοπο και σύνηθες
μπορεί να κάμεις πίνοντας ποτό και μιλώντας για ταξίδια
στην Ευρώπη , με κάποια που γνώρισες πριν λίγο;
Την πήγα σπίτι της στις 5 κι αποκοιμήθηκα συνειδητοποιώντας
γι άλλη μια φορά πως δεν είναι τυχαίο ότι αυτές οι ηλικίες με
συναρπάζουν. Δεν είναι το κορμί. Όχι , δεν είναι το σεξ .
Τουλάχιστον όχι αυτά μονάχα. Είναι η αγνότητα . Η αφέλεια .
Η ομορφιά του ανεπιτήδευτου. Το αποενοχοποιημένο εκτίθεσθαι .
Το εκ γενετής αναμάρτητο που ακυρώνει το’ προπατορικόν’.
Το γενναίο βλέμμα κατευθείαν στο πρόσωπο του Θεού δίχως αιδώ
και φόβο. Το χαμόγελο. Η τόλμη. Η φωτεινότητα που ξεσκίζει
τις σκοτεινές κουρτίνες των δήθεν και των πρέπει μας.
..............
Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους κι όλες .

Quote    Reply   
avatar

kokkines

Παλιά καραβάνα

Posts: 498

#2 [url]

Nov 9 09 8:53 AM

Η θητεία στο περιστασιακό σεξ, έχει τέλος. Μετά είναι η ουσία.
 
Δηλαδή. Απολαμβάνεις ένα ποίημα. Όλα καλά. Μετά φεύγεις. Πήρες αυτό που παίρνουν οι περισσότεροι.
ΌΤΑΝ ΟΜΩΣ ΣΟΥ ΑΦΙΕΡΩΣΟΥΝ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ, ε τότε αγάπη μου, σου βγάζω το καπέλο!!!

Ιερό και μέκκα ...

Quote    Reply   
avatar

kokkines

Παλιά καραβάνα

Posts: 498

#4 [url]

Nov 17 09 11:22 AM

Έτσι! Άντε να το γυρίσει η πέμπτη εποχή και πάλι στις γλυκές της αναρτήσεις, γιατί με την εμμονή στο σεξ που την κατέλαβε... είχα αρχίσει ν' ανησυχώ...


Ιερό και μέκκα ...

Quote    Reply   
avatar

risko

Τίποτα δεν πέφτει κάτω

Posts: 602

#8 [url]

Nov 26 09 8:07 PM

...οι διακοπές της γρίπης

Και πάνω που είχαμε αρχίσει να μετρούμε αντιστρόφως!
-''Πόσες μείνανε, παίδες'';
-''28 κι απόψε , κυρία''.
-''Εργάσιμες μετράμε , μανάρι μου. Τι σας μαθαίνω τόσον καιρό'';
…..κάπως έτσι κυλούσε μέχρι χτες και το διασκεδάζαμε.
-''Θα κάνουμε πάρτυ , κυρία'';
-''Θα κάνουμε Το πάρτυ! Εδώ χρησιμοποιούμε άρθρο για να δηλώσουμε
κάτι μοναδικό. Γράψτε cd με χορευτικά κομμάτια. Ποιος θα το αναλάβει'';
……Είμαι ‘’μανούλα’’ στο να ξεσηκώνω τα παιδιά για εκδρομές , πάρτυ και
να κάνω την προσμονή των διακοπών να κλιμακώνεται . Τα Χριστούγεννα
είναι η γιορτή που δικαιωματικά ανήκει στα παιδιά και σε όσους αισθάνονται
παιδιά. Μέσα από τον ενθουσιασμό και τη λαχτάρα τους κλέβω κι εγώ κάτι
από την χαμένη παιδικότητα. Από την παραπάνω βδομάδα δίπλα από την
ημερομηνία στον πίνακα γράφαμε και πόσες μερούλες μείνανε ως τις 23 Του
Δεκέμβρη που κλείνουμε για τις γιορτές. Αυτή η φθίνουσα πορεία των αριθμών ,
προκαλούσε σασπένς μας γέμιζε όλους χαμόγελα.
Χτες το απόγευμα , έκανα έναν προγραμματισμό της ύλης που πρέπει να
καλυφθεί και κατέβαζα ιδέες για εκδηλώσεις και δραστηριότητες επι τη
ευκαιρία των Χριστουγέννων. Ξεχάστηκα δουλεύοντας και πήγε η ώρα
12 . Έγραφα , σημείωνα σε βιβλία , επέλεξα λογοτεχνικά κείμενα …
και κάπου εκεί που σκεφτόμουν , πόσο βαρύ θα τους έπεφτε ένα απόσπασμα
από Παπαδιαμάντη , που τον λατρεύω….ντριιιιιιιν και η φωνή του διευθυντή μου.
- Μη βάλεις ξυπνητήρι το πρωί.
-Γιατί;
-Κλείνουμε . Μια βδομάδα λόγω του πλήθους των απόντων μαθητών.
Στο τμήμα μου δεν είχα σοβαρές απουσίες. Τέσσερα έλειπαν χτες κι είναι φυσιολογικό.
Στο διπλανό τμήμα της Έκτης όμως έλειπαν 12….Σύνολο σε όλο το σχολείο
60 παιδιά και 2 δάσκαλοι…
……Ανάμεικτα τα συναισθήματα μέσα μου…από τη μια παρακαλάω να μην έχουν
νοσήσει από τη νέα γρίπη πολλά παιδιά, κι αν ναι , να το ξεπεράσουν γρήγορα κι
ανώδυνα. Από την άλλη….Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από 1 βδομάδα διακοπών
1 μήνα πριν τις διακοπές των Χριστουγέννων. Το χρειαζόμουν. Αλλά όχι έτσι γμτ…
Από σήμερα και για 7 μέρες λοιπόν, ξεκούραση , διάβασμα , βολτούλες , γράψιμο
και …γενικώς ανάπαυση κι αναζωογόνηση.
Μακάρι να πάνε όλα καλά με την υγεία των παιδιών ….


Quote    Reply   
avatar

risko

Τίποτα δεν πέφτει κάτω

Posts: 602

#9 [url]

Nov 30 09 8:58 AM

τα άρρωστα φυτά στο απέραντο χωράφι....

Ακολουθεί το πιο εκτενές ποστ μου. Όσοι το διαβάσετε , να ξέρετε
πως μιλάω για κάτι πολύ άσχημο και προσπαθώ να το διαχειριστώ
νηφάλια και ψύχραιμα. Ζητώ κατανόηση και προσεχτική ανάγνωση.
……………………………………
Από παιδί ονειρευόμουν ότι θα γίνω κάτι διαφορετικό , κάτι
σπουδαιότερο απ’ τις νοικοκυρές-αγρότισσες που έβλεπα
γύρω μου στο χωριό .Δε με ικανοποιούσε η ζώσα πραγματικότητα.
Γι αυτό στρεφόμουν στην ανάγνωση. Διάβαζα μανιωδώς Ιούλιο Βερν, Άγγλους
κι Αμερικανούς μυθιστοριογράφους. Από τα δυο τηλεοπτικά κανάλια που
υπήρχαν , παρακολουθούσα με πάθος τις αστυνομικές σειρές κι όσες
εν γένει εξήπταν τη φαντασία και το νου μου.
-Τι θες να γίνεις όταν μεγαλώσεις ; Με ρώταγαν οι συμμαθήτριες.
-Άγγελος του Τσάρλυ, απαντούσα απνευστί.(αυτές όλες ήθελαν να γίνουν
δασκάλες κι εγώ τις χλεύαζα για την ανιαρή επιλογή τους) .
Μες στο μυαλό μου ασυνείδητα ‘με συλλάμβανα’ να είμαι η Σαμπρίνα
και να φιλιέμαι με την Κρις. (λεσβία από τα γεννοφάσκια του το παιδί,
κουμπάρε!) Να νικάμε μαζί τους εγκληματίες και μετά να κοιμόμαστε αγκαλιά.
Αυτό συνέβαινε και συμβαίνει με όλα τα παιδιά. Ζουν σε έναν κόσμο
μεταξύ αλήθειας και μύθου. Το γνωρίζω ως παιδαγωγός(ναι, τελικά είμαι
η μόνη που έγινα δασκάλα από τις συμμαθήτριες). Οι ήρωες των παραμυθιών
αποκτούν υπόσταση και μορφή μέσα στο μυαλουδάκι τους και ζουν μαζί
τους .Πολλές φορές τα παιδιά γίνονται οι ίδιοι οι ήρωες των παραμυθιών
του μυαλού τους
.
Γίνονται καλοί , όμορφοι, γενναίοι , επιτυχημένοι. Αυτή
η μυθοπλασία τα βοηθά να ταυτιστούν με αξίες και πρότυπα.
Με την έλευση της ωρίμανσης όμως, μαθαίνουμε να ζούμε χωρίς τόσο
φαντασμαγορικούς μύθους.
Μοιραζόμαστε την πραγματική ζωή με τους
συνομιλήκους μας. Τη ζωή με τις αναποδιές και τις χάρες της.
Χάνουμε , κερδίζουμε, Βελτιωνόμαστε, ζούμε.
Όχι όλοι όμως….
Είναι κάποιοι άνθρωποι που δεν νιώθουν αρκετά αρεστοί στον εαυτό τους.
Δεν πιστεύουν στις ικανότητες τους. Δυσκολεύονται να ανταποκριθούν στις
γονεϊκές και κοινωνικές απαιτήσεις ίσως. Νιώθουν μοναξιά , άγχος κι
ανασφάλειαγιατί δεν ανταποκρίνονται στο επιθυμητό πρότυπο των παιδικών
ή εφηβικών τους παραμυθιών. Νιώθουν άσχημοι….. Έτσι χτίζουν , ‘’όμορφους’’
ανεμόμυλους παρόμοιους με κείνους που έβλεπε ο Δον Κιχώτης.
Κατασκευάζουν μύθους που θεωρούν πως θα τους κάνουν αρεστούς στα μάτια
των άλλων. Υποδύονται κάτι ξένο για να εντυπωσιάζουν και να νιώθουν ευτυχείς.
Είναι οι κατά συρροήν ψεύτες. Οι μυθομανείς. Κι όπως όλοι οι –μανείς
(ναρκομανείς κλπ) , είναι άτομα ,που υποφέρουν αλλά ταυτοχρόνως τρέφονται
από την πάθησή τους. Η έλλειψη αποδοχής του εαυτού τους , η χαμηλή
αυτοεκτίμηση κι η ανικανότητα να αντιληφθούν πως κανείς μας δεν είναι
‘χολιγουντιανά’ τέλειος , μα έχουμε όλοι ελαττώματα και προτερήματα,
τους στερεί βασικά στοιχεία των ανθρώπινων αναγκών. Δεν μπορούν να
συνάψουν υγιείς ερωτικές σχέσεις , δεν έχουν καν προσωπική ζωή.
Πλάθοντας έναν εξωραϊσμένο μύθο γύρω από τον εαυτό τους , καταλήγουν
να τον πιστέψουν και πολλές φορές αντιδρούν με παραλογισμό απέναντι
σε όσους τους αμφισβητούν…
Το διαδίκτυο είναι ένα τεράστιο χωράφι στο οποίο ευδοκιμούν πολλά τέτοια
άρρωστα φυτά, που χρήζουν γιατρειάς
. Ενδείκνυται , ελλείψει άμεσης οπτικής ,
στο να υποδύονται αυτοί οι μυθομανείς, ρόλους κοινωνικά αρεστούς και να
υιοθετούν εαυτούς που εξιτάρουν τη φαντασία των άλλων. Είτε αυτών με τους
οποίους συνομιλούν σε κάποιο chat room, είτε αυτών, που γίνονται αναγνώστες
των ιστολογίων τους.
Στην σύγχρονη αποξενωμένη κοινωνία με τους άθλιους και κουραστικούς
ρυθμούς εργασίας , το διαδίκτυο αποτελεί ένα μέσον επικοινωνίας κι εύρεσης
ερωτικού συντρόφου. Ειδικότερα στην επαρχία , κι ακόμη πιο έντονα οι ομοφυλόφιλοι
που φοβούνται να εκδηλωθούν ή δεν έχουν πολλές επιλογές, στρέφονται κατεξοχήν
στην ιντερνετική αναζήτηση σεξουαλικής συντροφιάς.
…………………
-Πριν 5 χρόνια δούλευα στην Ευρυτανία. Δασκάλα σε μονοθέσιο σχολείο μιας
κοινότητας 86 κατοίκων. Άρτι χωρισμένη από την πρώτη μου σοβαρή τετραετούς
διάρκειας σχέση. Το τοπίο ειδυλλιακό .Οι άνθρωποι εξαιρετικοί. Από γυναίκες
όμως τι θα έκανα; Ο έρωτας είναι ουσιώδες συστατικό της ζωής μου. Τότε
ανακάλυψα τα λεσβιακά chat rooms
.
Συνομιλούσα (αν και το ορθόν είναι
πληκτρολογούσα λέξεις κι έπαιρνα γραπτή απάντηση στην οθόνη) με κοπελιές
από Αθήνα κυρίως και ‘κατέβαινα’ μετά για γνωριμία μαζί τους. Είχα γνωρίσει
3-4 ωραία κορίτσια έτσι. Κάναμε σεξ , περνάγαμε όμορφα. Έτσι γνώρισα τη
‘’Στέλα’’. Μου συστήθηκε ως διαφημίστρια. Μιλούσαμε ώρες στο τηλέφωνο.
Μου έστειλε φωτογραφίες της με mail. Πανέμορφη… αληθινό τοπ μόντελ!
Η κοπελιά στις φωτογραφίες! Η πραγματική ‘’Στέλα’ δεν ξέρω πως ήταν…
Το ηχόχρωμα που εισέπραττα κι οι λεκτικές εκφράσεις της δεν είχαν τη λεπτότητα
των χαρακτηριστικών της φυσιογνωμίας ,που αποτύπωνε η φωτογραφία… Αλλά
δεν είχα ψυλλιαστεί κάτι. Σχεδόν ένιωθα τσιμπημένη κιόλας !
Ξυπνούσα και κοιμόμουν ακούγοντας μια φωνή που μου έλεγε ‘’σε θέλω’’
κι εγώ βυθιζόμουν σε ονειρώξεις με την γυναίκα της φωτογραφίας.
Είχε κακοκαιρία, θυμάμαι. Όλη η Ελλάδα καλυμμένη από τόνους χιονιού.
Σε μια βδομάδα που ‘άνοιξε’’ ο καιρός , πήρα την απόφαση. Παρασκευή
μεσημέρι , παίρνω το αμάξι και κινάω για ‘’κάτω’’. Στο Σχηματάρι στέλνω μήνυμα:
‘’ Έρχομαι , μωρό μου. Επιτέλους θα βρεθούμε. Σε μια ώρα θα είμαι Αθήνα.’’
Από κείνη την ώρα το κινητό της νεκρό.
Το τι πέρασα εκείνο Σαββατοκύριακο δε λέγεται. Αναρίθμητες οι ατελέσφορες
προσπάθειες να την βρω τηλεφωνικά. Ευτυχώς έχω φίλους. Το άτομο ήταν
ανύπαρκτο σύμφωνα με τα στοιχεία που μου είχε δώσει. Την Κυριακή το βράδυ
πήγα στο ‘’όναρ’’ και ψώνισα μια κοπελιά που με ‘περιποιήθηκε’ τόσο άγρια στο
γκολφάκι της, ώστε να αρχίσει να επαναλειτουργεί ο εγκέφαλός μου.
Η ‘’Στέλα’’ άνοιξε το κινητό της 1 βδομάδα μετά και με πήρε.
Είχε ‘’τροχαίο’’, λέει, με τη’ BMW’ της . Της έκλεισα το τηλέφωνο ρωτώντας την.
-‘’Ξέρεις αγγλικά; GET A LIFE , ρε μπάζο. Και μη με ξαναενοχλήσεις’’.
Νόμιζα πως είναι μεμονωμένο περιστατικό κι είχα απλά σταθεί αφελής.
Το ξέχασα σε λίγες μέρες. Έφυγα από την Ευρυτανία, πήγα Λήμνο, ήρθα
Αθήνα , ερωτεύτηκα ξανά. Ερωτεύτηκα τρελά. Δυόμισι χρόνια σχεδόν δεσμός
με ένα αγγελούδι. Ζήσαμε όμορφα μαζί. Έκλεισε ο κύκλος ή τον σπάσαμε
βιαίως κάποια στιγμή πριν 10 μήνες. Μου στοίχισε. Μετά από 2 μήνες
κολύμβησης σε τόνους αλκοόλ , ξαναμπήκα στο chat…ανάμεσα σε πολλές ,
γνώρισα μια ‘’Νίκη’’ . Ήταν ‘’μαθηματικός’’. Από αυτές τις μαθηματικούς
που αγνοούν ποιος είναι ο Γκάους!
Όταν σε λίγες μέρες επέμεινα να βρεθούμε , πήρα ένα μήνυμα που κοντολογίς
έλεγε ‘’έχω aids’’….σε θέλω παρα πολύ αλλά δεν κάνω για σένα. Αξίζεις
να ζεις μια σχέση χωρίς κινδύνους’’.
Δεν αφιέρωσα χρόνο ούτε καν να της πω ‘’get a life’’ .
Γνώρισα και γεύτηκα τον έρωτα , τον όμορφο και μυροβόλο έρωτα ,με πολλές
κοπέλες μέσω διαδικτύου. Ο όρος που θέτω πάντα είναι, ‘γνωριμία άμεση’ .
Το καλοκαίρι ‘γνώρισα’ διαδικτυακώς τη ‘’Λίνα’ ’από Θεσσαλονίκη. Μου
συστήθηκε ως’ ψυχολόγος’ .Στην Αθήνα δε στερούμαι ούτε το σεξ , ούτε τις
εξόδους μου και δεν έχω ανάγκη για παραμύθιασμα δια τηλεφώνου. Για
‘’Θεσσαλονικιά’’ της έλειπε πολύ το ‘αξάν’’. Ούτε τα ‘’με ‘’ ούτε τα ‘’σε’
’ εισέπραττα ,που τόσο με γοητεύουν από τη ντοπιολαλιά της συμπρωτεύουσας.
Ο λόγος της επίσης ,όταν μιλάγαμε σοβαρά, πολύ απείχε από την επιστημονική
γλώσσα ή από τις εκφράσεις που οι φίλοι και γνωστοί μου ψυχολόγοι χρησιμοποιούν
κατά κόρον. Και έκανε και ‘’λάθη’’. Επί παραδείγματι δεν ξέρω καμία ψυχολόγο
που να δυσανασχετεί μαζί σου και να σε αποκαλεί ‘’παρανοϊκή’’. Με έπαιρνε
τηλέφωνο επί 4 μήνες. Ούτε φωτογραφία δεν έστελνε. Ποτέ δεν την είδα.
Δε με απασχόλησε ιδιαίτερα. Απλά, όταν είχα κενό χρόνο της μιλούσα. Κατάλαβα
εξαρχής πως πρόκειται για μυθομανή. Το είδος της αποτελεί κύριο τραγικό
πρόσωπο σε κάποιο διήγημα που έγραφα , οπότε η επαφή μαζί της, μου έδινε
‘’ψωμί’’. Έπαιρνα ιδέες δηλαδή. Πριν ένα μήνα νέκρωσε το κινητό της και
ξαλάφρωσα ομολογουμένως ,γιατί ό,τι ήταν να αποκομίσω από κείνη, ως
πάσχουσα μορφή της ιστορίας που έγραφα , το είχα δρέψει.
………………………………..
Πριν λίγες μέρες άκουσα από δυο χείλια λατρεμένα , το αγγελούδι με το
οποίο είχα σχέση, και έχουμε πια μια βαθιά ανθρώπινη κι ουσιαστική επαφή ,
να μου μιλά με ενθουσιασμό για κάποια ‘’Θεσσαλονικιά’’ που γνώρισε στο
ίντερνετ. Μιλάνε στο τηλέφωνο. Η άλλη όλως περιέργως έχει ‘’υποχρεώσεις’’
κι όλο κάτι της τυχαίνει και δε γίνεται να βρεθούν. Και δεν δείχνει ούτε
φωτογραφία στο msn. Όταν ρώτησα ηλικία και ενασχόληση μου είπε πως η
άλλη λέει πως είναι δικηγόρος και είναι 29. Αμέσως έφαγα φλασιά! Η τύπισσα
εμφανίστηκε στο αγγελούδι , ακριβώς όταν εξαφανίστηκε από μένα. Τα ίδια
κοινά στοιχεία ! Τι κι αν αλλού συστήνεται ως ‘’Έλλη’’; Δεν έχει προφορά
Θεσσαλονίκης , αποφεύγει την άμεση επαφή και ….κάποιες πολύ ιδιαίτερες και
προσωπικές επιθυμίες της δε μπόρεσε να τις κρύψει. Χτες βράδυ πίναμε
με το αγγελούδι κρασάκι στην Καισαριανή. Η ‘’Έλλη ’’της , πήρε τηλέφωνο.
Η μικρή μου έδωσε το κινητό. Ήταν η ‘’Λίνα’ ’μου. ..Σήμερα πάλι όταν ξαναπήρε τη
μικρή, την άκουσα . Η φωνή που άκουγα επί μήνες μου είπε ξανά ‘’καληνύχτα’’
νομίζοντας πως τη λέει στη μικρή. Η ‘’ξανθιά’’,’’ καυτή’’,’’ γκόμενα’’,
(που να πρωτοβάλω εισαγωγικά , Θεέ μου) …χτίζει πάλι ‘ανεμόμυλους’
και ‘’ζει’’ το μύθο της.Θύμωσα. Αναρωτιέμαι … Αυτοί οι άνθρωποι , οι
αρρωστημένοι μυθομανείς που επιλέγουν αυτές τις matrix επικοινωνίες …
.κι έχουν ανάγκη ψυχιατρικής βοήθειας , πόσο κακό μπορούν να κάνουν σε μια
ευαίσθητη κι εύπιστη ψυχή;
Δεν έχει σημασία ποια είναι η ‘’Λίνα’’ ή η ‘’Έλλη’’. Με το αγγελούδι , που
κατάλαβε αμέσως τι γίνεται ,την αποκαλούμε’’ Χαρίκλεια’’ και γελάμε.
Σημασία έχει πως , όταν ο μύθος μπερδεύεται με την πραγματικότητα το
μυαλό των ανθρώπων χρειάζεται θεραπεία.
Γράφω τούτες τις αράδες κι
ελπίζω να διαβαστούν από αρκετά άτομα , κυρίως νέας ηλικίας , για να προσέχουν .
Το ίντερνετ είναι σαν το μαχαίρι. Μ’ αυτό αλείφεις βούτυρο στη φέτα
του παιδιού, με αυτό κάνεις κι εγκλήματα. Δε φταίει το μαχαίρι...
..............................................
Δε θα μπορούσα να κλείσω έτσι. Δε θα ήμουν η ‘’πέμπτη εποχή’’, που λατρεύει
το χρώμα και το χιούμορ εκτός από τον έρωτα. Παίρνω λοιπόν μήνυμα
morning- morning σήμερα , από φίλο gay συνάδελφο.
-‘’ Μόλις έκανα το εμβόλιο της νέας γρίπης. Περιμένω τη μετάλλαξή μου.’’
Τον πήρα τηλέφωνο με αγωνία.
- Μη φοβάσαι , βρε χαζούλη. Όλα θα πάνε καλά. Κι εγώ σκέφτομαι να το κάνω.
-Μεταλλάχτηκα ήδη! Έγινα str8!
- Τι; Αρνούμαι! Προτιμώ να πεθάνω από γρίπη και λεσβία!
Γέλια που κάναμε !
Να είστε όλοι καλά και να προσέχετε τα άρρωστα φυτά στο απέραντο χωράφι.

http://melaxroinimarmarigi.blogspot.com/2009/11/blog-post_26.html

Απλά, άπαιχτο!!!

Quote    Reply   
avatar

kokkines

Παλιά καραβάνα

Posts: 498

#10 [url]

Dec 2 09 3:48 AM

Τι έγινε; Γίναμε φαν; wink

Ιερό και μέκκα ...

Quote    Reply   
Remove this ad
avatar

misfit

Στα μπουσουλίσματα

Posts: 11

#12 [url]

Dec 2 09 4:31 PM

Πέμπτη, 03 Δεκεμβρίου 2009

...η δικιά σας ντουλάπα πόσες πόρτες έχει;

Τρία είναι τα κοινά σημεία μας με τη Λίτσα και η μία η διαφορά:
-Αφενός , είμαστε εκπαιδευτικοί στην πρωτοβάθμια.
-Αδεδύο, υπηρετήσαμε μαζί 2 χρόνια σε ορεινά και δυσπρόσιτα χωριά με
συνθήκες ζωής για ντοκιμαντέρ.
- Κι αφετρουά, προτιμούμε ως παρτεναίρ στο σεξ νεότερα εξ ημών άτομα.
( κοινώς τεκνατζούδες αμφότερες οι δασκάλες, αααχ, θα μας κάψει ο Θεός!).
Η διαφορά μας έγκειται στο γεγονός ότι η Λίτσα δεν είναι λεσβία.
(…Κανείς δεν είναι τέλειος σε τούτη τον πλανήτη , μην είμαστε και πλεονέκτες. )
Πήρε λοιπόν μετάθεση η Λίτσα από τας Σέρρας και μετοίκησεν εις Αθήνας και
θα βρεθούμε οσονούπω. Δηλαδή από βδομάδα .
Γνωριζόμαστε κοντά 3 χρόνια . Ξέρω πως έφυγε από την επαρχία, γιατί δεν
άντεχε τα ‘’παντρέψου να νοικοκυρευτείς’’ (ναι , συμβαίνει και στις str8 ,
καλές μου) και να ξεπεράσει ή να προσπεράσει τον πιτσιρικά κατά κύριο
λόγο. Θα μου πει τα δικά της. Θα της πω….πάλι τα δικά μου ψέματα;
Δηλαδή αλήθειες έλεγα πάντα η δόλια, μα… άλλαζα λίγο το γένος από άρθρα
κι αντωνυμίες. Όπου ‘’εκείνη’’ έβαζα τη σερνικιά δεικτική αντωνυμία.
‘’Εκείνος’’…κι ούτω καθεξής. Ήξερα προ 3ετίας ότι τα είχε με ένα 19χρονο
φαντάρο. Μου έλεγε τον πόνο της. Ε, της έλεγα κι εγώ το δικό μου πόνο με τη
19άρα….μόνο που έλεγα ‘’ο πιτσιρίκος’’ ….
Προβλέπεται λοιπόν, σοκ μέγα από βδομάδα για τη Λίτσα. Όχι , δεν είμαι τόσο
γενναία τζιβιτζιλού, να ‘’βγαίνω απ’ τη ντουλάπα’’ με κανονιοβολισμούς σαν
τη Μπουμπουλίνα ! Απλά βαριέμαι να αλλάζω τα γένη , όταν συνομιλώ με άτομα
που φάγαμε μαζί ψωμί κι αλάτι , βρε αδερφέ. Απλά , βαριέμαι πια να σκέφτομαι
το άρθρο που θα χρησιμοποιήσω.
……………………
Κάπως έτσι συνέβη και πριν τρεις μήνες που δεν άντεξα τον κακό ηθοποιό-εαυτό
μου και το ξεστόμισα. Ήταν τον Αύγουστο, παραμονή του Σωτήρος , μια όμορφη
βραδιά που γυρίζαμε με μια συναδέλφισσα από βόλτα στη θάλασσα. Μια βραδιά
που ένας νεαρός αποφάσισε να παραβιάσει το κόκκινο , να πέσει στο αμάξι μου
και εκ θαύματος είμαστε τώρα ζωντανές.
Περάσαμε και με αυτή τη συναδέλφισσα πολλά. Ξέρω τα παιδιά της, κάναμε
Πασχαλιά μαζί, με στήριξε όταν έχασα τη μάνα μου , πολλά….αλλά για μένα δεν
ήξερε. Μετά το τρακάρισμα , όταν συνήρθαμε , το πρωί που μιλάγαμε , πως το
έφερε πάλι η κουβέντα και της ξέφυγε το χιλιοειπωμένο ‘’ να βρεις κι ένα καλό
παιδί να παντρευτείς’’ .Ε, τότε δεν άντεξα. Όχι εκείνη. Τον εαυτό μου ,που θα
έβαζε τη μάσκα πάλι μπροστά σε έναν άνθρωπο που κινδυνέψαμε μαζί. Την έκοψα.
- Ματίνα, σταμάτα. Είμαι λεσβία. Δεν πάω με άντρες.
Σιώπησε για χρόνο ντετέ. Σαν να μην άκουσε .
-Τι είσαι;
-Λεσβία.
-Από πότε;
-Από τις 17 Μαΐου
. Μα τι ερώτηση είναι αυτή; Ξέρω κι εγώ; Από πάντα
γυναίκες ήθελα
, βρε Ματινάκι.
Σιώπησε ξανά….κι όσο ήταν σιωπηλή αναλογιζόμουν τι χαζές αντιδράσεις
θα εισέπραττα από μια str8 δασκάλα ,που μου είχε κάνει και κανα δυο προξενιά.
Ετοιμαζόμουν να ακούσω το περίφημο ‘’δε βρήκες τον κατάλληλο’’
ή ‘’μήπως είχες κάποια άσχημη εμπειρία στην παιδική ηλικία ’’ κι άλλα τέτοια.
Κι όταν άνοιξε επιτέλους το στόμα της …άκουσα το ανεπανάληπτο …
- ‘’ Και γιατί δεν το λες τόσον καιρό , παιδί μου; Να μην ψάχνουμε να σου
βρούμε γαμπρό; …. και πως τις καταλαβαίνεις; Άμα έρθει καμία λεσβία στο
σχολείο μας ,να σου πω να γνωριστείτε. ‘’
-Αμάν ! Ή άντρα ή γυναίκα , το προξενιό από σένα δεν το γλιτώνω!
……………….
Δεν άλλαξε τίποτα στις σχέσεις μας. Βρεθήκαμε , ξαναβρεθήκαμε , όλα μια
χαρά. Και της μιλάω κι ελεύθερα πια. Στο μυαλό μου ήταν όλος ο φόβος.
Ο φόβος της απόρριψης; Της κατακραυγής;
Δεν ξέρω...εκείνο που βίωσα είναι, πως όλοι οι άνθρωποι που θεωρώ φίλους
μου , και είναι str8 , το δέχτηκαν αμέσως . Κι εγώ….δε χρειάζεται πια να
προσέχω μην κάνω λάθος στο γένος του άρθρου ή της αντωνυμίας.
Κι η πιο μεγάλη ελευθερία είναι ,να χρησιμοποιείς τις πιο μικρές
λέξεις ,όπως είναι τα άρθρα , δίχως να διστάζεις .

http://melaxroinimarmarigi.blogspot.com/

Για τις φαν………


Quote    Reply   
avatar

kokkines

Παλιά καραβάνα

Posts: 498

#13 [url]

Dec 3 09 10:09 AM

Υπάρχει καμμία που έχει διαφορετική άποψη για πέμπτη εποχή;;; Που βγάζει καντήλες ας πούμε;
(εκτός από την ...συμβία μου χεχεχε grin)

Ιερό και μέκκα ...

Quote    Reply   
avatar

roula

Τίποτα δεν πέφτει κάτω

Posts: 1,629

#14 [url]

Dec 4 09 12:55 AM

Μια χαρά τα γράφει η πέμπτη εποχή, δεν αντιλέγω.  Όμως, εγώ θα ήθελα να εκφραστούν όλα τα μέλη αυτού του φόρουμ.  Ει δυνατόν, όλα τα μέλη μας να καταθέσουν τους προβληματισμούς, τις σκέψεις, τις απόψεις τους, να εκφράσουν αισθήματα και συναισθήματα κι εν γένει, να εκφράζονται εδώ μέσα.
Κορίτσια και αγόρια, αυτό το φόρουμ είναι και δικό σας.  Γράψτε ό,τι σας εκφράζει και γενικώς, εκφραστείτε άνετα κι ελεύθερα.

Quote    Reply   
avatar

misfit

Στα μπουσουλίσματα

Posts: 11

#16 [url]

Dec 4 09 5:37 AM

Δεν είμαι φαν αλλά διαβάζονται (τα περισσότερα) ευχάριστα.

Καλησπερα κι απο μένα.

Quote    Reply   
avatar

kokkines

Παλιά καραβάνα

Posts: 498

#17 [url]

Dec 4 09 9:23 AM

Ναι βρε μέλη μας, εκφραστείτε πια, το έτος της μουγκαμάρας έχουμε;

Ιερό και μέκκα ...

Quote    Reply   
avatar

kokkines

Παλιά καραβάνα

Posts: 498

#19 [url]

Jan 7 10 4:29 PM

Ένα πράγμα που μου αρέσει στις σχέσεις, είναι πως έχουν πάντα δίκιο.

Βέβαια, δεν ήμουν πάντα των σχέσεων, υπήρξα κι εγώ Π(εριφερόμενη) Ε(ποχιακή), ΣΕΒΟΜΕΝΗ όμως πάντα την ΓΥΝΑΙΚΑ, όποιας ηλικίας, εμφάνισης, μόρφωσης και κρεβατικού επιπέδου κι αν ήταν, κι ας επρόκειτο για γνωριμίες σύντομες.
Δεν μου αρέσει καθόλου το αντίθετο, όπως δεν μου αρέσει να υποβιβάζω τον άνθρωπο, "μπαζώνοντάς" τον.

Δεν είμαι πια φαν του συγκεκριμένου ιστολόγιου, ούτε καν αντί-φαν, το Π Ε ήταν πέμπτη εποχή, Π (ριν) Ε(κδηλωθεί).


Ιερό και μέκκα ...

Quote    Reply   
avatar

risko

Τίποτα δεν πέφτει κάτω

Posts: 602

#20 [url]

Jan 8 10 12:05 AM

Σήμερα διάβασα, στην τελευταία ανάρτηση, ότι το κλείνει.

Προσωπικά, αν θέλεις την γνώμη μου, δεν συμφωνούσα πάντα με τα όσα έγραφε. Μου έδιδε έντονα την εντύπωση ότι δεν υπήρχε βάθος συναισθημάτων, ούτε σεβασμός για την εκάστοτε (παροδική και μη) σύντροφο, το σώμα της οποίας μοιραζόταν όταν έκανε έρωτα με αναστεναγμούς και ψίθυρους, γέλια, φωνές και βλέμματα. Μισάνοιχτα μάτια, μισάνοιχτα χείλη...

Quote    Reply   
Remove this ad
Add Reply

Quick Reply

bbcode help